Het meest opzienbarende schilderij van de 21ste eeuw.







Het is niet het meest opzienbarende schilderij, omdat het zo goed geschilderd of geniaal is, maar wel omdat, voor zo ver bekend, het de eerste keer is,
dat een kunstenaar toegeeft, dat het schilderij geheel ontstaan is uit onvermogen:

Uit het onvermogen, niet alleen van de kunstenaar, maar van de mensheid, om verbanden te zien en toe te passen in het grote geheel, het onvermogen kennis opgedaan uit religie
en wetenschap op zo'n zinvolle wijze toe te passen, dat duurzaamheid van de planeet gewaarborgd blijft, uit het onvermogen zo lief te zijn voor onze omgeving,
dat onze omgeving die liefde in gelijke mate aan ons teruggeeft, het onvermogen duurzame relaties te onderhouden, zoals het huwelijk, door inconsequent omgaan met kennis opgedaan uit literatuur en
uit eigen ervaring, uit het onvermogen zonder financiële schulden te blijven, het onvermogen om de zin van alles wat er toe doet te laten meewegen bij financiële haalbaarheidsonderzoeken,
het onvermogen de wereld zo te organiseren, dat zo goed als iedereen gezond en op een acceptabele manier kan meedoen,
het onvermogen de grenzeloze rijkdommen van de aarde zodanig te verdelen, dat er geen oorlogen en revoluties uitgevochten hoeven te worden,
uit het onvermogen elkaar zo te begrijpen en te respecteren, dat alle volkeren op een constructieve manier samenwerken, het onvermogen, om onze verworven technologie zo aan te wenden,
om de oneindig voorradige energie te benutten, zonder de natuur, waarvan we afhankelijk zijn te vernietigen.
De kunstenaar kwam tot dit schilderij uit onvermogen om samen met zijn collega's te komen tot een eenduidig standpunt over wat kunst vermag en over het hoe aan te tonen dat het maken van kunst
de mensheid werkelijk een dienst bewijst, uit het onvermogen van de schilder, om te komen tot een sterke compositie, die een goed verhaal verteld en met duidelijke vormen,
de kijker verleidt het schilderij te betreden en te beginnen aan de reis door het doek, zoals de maker deed, waardoor die even de kans krijgt de zin en schoonheid van het leven te ervaren.

Toch is er goede reden te geloven, dat uit alle mest van dit onvermogen nog iets hoopvols kan opbloeien.
Er is een ongelofelijke scheppende kracht aan het werk, die godzijdank in ieder van ons aanwezig is, namelijk de ontembare drang om ons voort te planten.











....... .. ....